Waarom wachten we soms langer dan goed voelt?
Dat is een vraag waar ik in de trimsalon regelmatig aan denk. En eerlijk, ik vind dit ook een moeilijk onderwerp om over te schrijven. Toch wil ik er graag een blog aan wijden, omdat ik vaak katten zie waarbij er al langere tijd iets speelt.
Een kat met steeds meer klitten. Een kat die haar buik kaal likt. Een kat die pijn lijkt te hebben bij aanraking. Een kat die al weken tot maanden diarree heeft. Een kat die regelmatig braakt. Een kat die anders plast, minder goed eet of gewoon niet meer helemaal zichzelf is. Als eigenaar zie je vaak wel dat er iets niet klopt, maar toch kan de stap naar de dierenarts groot voelen.
Waarom is dat zo?
Vaak worden kosten als eerste genoemd. En dat begrijp ik heel goed. Een dierenartsbezoek kan flink oplopen. Een consult, ontlastingonderzoek, urineonderzoek, bloedonderzoek, foto’s, een echo, medicatie of speciaal voer, het is allemaal niet niks. En als je al vaker bent geweest, maar je ziet nog steeds geen echte verbetering, dan kan dat moedeloos maken. Je wilt je kat helpen, maar je wilt ook niet blijven betalen zonder duidelijke antwoorden.
Ik weet als geen ander dat medische zorg voor katten duur kan zijn. Ook bij mijn eigen katten kunnen de kosten oplopen. Daarom heb ik mijn katjes verzekerd. Niet omdat een verzekering alles oplost, maar wel omdat het de drempel lager kan maken om op tijd hulp te zoeken.
Toch is wachten niet altijd goedkoper. Katten zijn namelijk heel goed in het verbergen van pijn en ongemak. Ze lopen niet altijd mank. Ze miauwen niet altijd van pijn. Ze blijven soms gewoon eten, terwijl er wel iets speelt. Een kat met gebitsproblemen kan blijven eten. Een kat met buikpijn kan nog steeds naar haar voerbak lopen. Een kat met diarree kan zich tussendoor best normaal gedragen. Een kat met artrose kan haar beweging langzaam aanpassen, waardoor het niet meteen opvalt.
Maar dat betekent niet dat het vanzelf goed gaat.
Waarom is diarree bijvoorbeeld iets om serieus te nemen? Een keer zachte ontlasting kan gebeuren. Maar diarree die blijft terugkomen of langer aanhoudt, verdient aandacht. Het kan te maken hebben met voeding, parasieten, darmproblemen, intolerantie, stress, medicatie of een andere onderliggende oorzaak. Hoe langer diarree blijft spelen, hoe meer het lichaam uit balans kan raken. En hoe langer je wacht, hoe lastiger het soms wordt om de oorzaak goed te achterhalen.
Ook de vacht zegt vaak meer dan je denkt. In de trimsalon zie ik regelmatig dat vachtproblemen niet alleen over vacht gaan. Klitten ontstaan niet altijd omdat een eigenaar niet goed genoeg kamt. Soms kan een kat zichzelf niet meer goed verzorgen. Bijvoorbeeld door artrose, rugpijn, overgewicht, buikpijn of ouderdom. Een kat die niet goed kan draaien of wassen, krijgt sneller klitten op de rug, buik, liezen of achterhand. Dan is de klit niet alleen het probleem. De klit is soms een signaal dat er iets anders speelt.
Hetzelfde geldt voor kaal likken. Een kat die haar buik kaal likt, doet dat niet zomaar. Buik likken kan passen bij stress, maar ook bij pijn, blaasproblemen, urineproblemen, jeuk, vlooien of darmklachten. Als je het meteen gedrag noemt, kan een lichamelijke oorzaak gemist worden. Daarom is het belangrijk om eerst goed te laten controleren of er pijn, jeuk, blaasproblemen of andere medische oorzaken meespelen.
En wat als je al langere tijd bezig bent? Je bent al bij de dierenarts geweest. Er is al iets geprobeerd. Misschien is er medicatie gegeven, ander voer geprobeerd of onderzoek gedaan. Maar toch blijft de klacht terugkomen. Dan mag je de vraag stellen, is het verstandig om verder te kijken?
Bij onszelf vinden we dat heel normaal. Als de huisarts er niet uitkomt, of als klachten blijven aanhouden, worden we doorgestuurd naar het ziekenhuis. Dat betekent niet dat de huisarts slecht is. Het betekent dat er soms meer kennis, ander onderzoek of specialistische apparatuur nodig is. Bij katten is dat niet anders.
Een internist, dermatoloog, orthopeed, tandheelkundig dierenarts of andere specialist kan soms verder kijken. Bijvoorbeeld bij langdurige diarree, terugkerende blaasproblemen, chronisch braken, onverklaarbaar afvallen, aanhoudende jeuk, pijnklachten of vachtproblemen waarbij de oorzaak niet duidelijk wordt.
Natuurlijk is niet iedere situatie hetzelfde. Niet iedere kat hoeft alles te laten onderzoeken. Leeftijd, stress, vervoer, prognose, conditie en kosten spelen allemaal mee. Maar het is wel fijn als je weet welke mogelijkheden er zijn. Dan kun je samen met je dierenarts een keuze maken die past bij jouw kat en jouw situatie.
Ik schrijf dit niet om iemand een schuldgevoel te geven. Echt niet!!!!
Iedereen heeft zijn eigen situatie, zijn eigen zorgen en zijn eigen financiële mogelijkheden. Ik schrijf dit omdat katten vaak veel te lang stil doorgaan. Ze zeggen niet, mijn buik doet pijn. Mijn darmen zijn onrustig. Mijn blaas brandt. Mijn rug is stijf. Mijn huid jeukt. Mijn gebit doet zeer. Ik voel me niet goed.
Ze laten het zien in kleine signalen. Meer klitten, kaal likken, diarree, braken, minder eten, anders plassen, minder springen, niet meer goed wassen, sneller boos worden bij aanraking, meer slapen, zich terugtrekken.
Waarom zou je die signalen serieus nemen? Omdat jij je kat kent. Jij ziet wat normaal is en wat veranderd is. En juist die kleine veranderingen kunnen belangrijk zijn.
Wacht daarom niet te lang met klachten die blijven terugkomen of erger worden. En ben je al langere tijd bezig zonder verbetering, vraag dan gerust aan je dierenarts of verder onderzoek of een doorverwijzing passend is.
Dat is geen overdreven stap. Dat is opkomen voor je kat.
