Een kat die haar buik kaal likt, doet dat niet zomaar. Het wordt vaak al snel stress of gedrag genoemd, maar dat is niet de juiste eerste stap. Bij katten moet je eerst denken aan lichamelijk ongemak. Vooral pijn, urineproblemen, blaasproblemen, jeuk en vlooien moeten serieus worden bekeken.
Veel katten laten pijn niet duidelijk zien. Ze gaan niet altijd miauwen, mank lopen of zichtbaar ziek liggen. Soms zie je het alleen aan kleine veranderingen. Een kat trekt zich meer terug, wordt wat prikkelbaarder, springt minder makkelijk, wast zich anders of likt steeds op dezelfde plek. De buik en liezen zijn plekken waar je dat regelmatig terugziet.
Buik likken kan een uiting zijn van pijn of ongemak vanuit de blaas of urinewegen. Denk aan een geïrriteerde blaas, blaasontsteking, blaasgruis, kristallen of pijn bij het plassen. De kat voelt dan druk, pijn of een vervelend gevoel in dat gebied en gaat likken aan de buik, liezen of rondom de geslachtsdelen.
Daarom is het belangrijk om niet alleen naar de kale plek te kijken, maar ook naar de kattenbak. Gaat je kat vaker naar de bak? Komt er maar een klein plasje? Zit ze lang te persen? Plast ze buiten de bak? Zie je bloed bij de urine? Likt ze veel na het plassen? Dan is het verstandig om contact op te nemen met de dierenarts.
Bij katers moet je extra alert zijn. Als een kater niet of nauwelijks kan plassen, is dat spoed. Dan moet je niet afwachten.
Ook pijn op andere plekken kan ervoor zorgen dat een kat haar buik kaal likt. Pijn in de onderrug, heupen, knieën, buik of darmen kan uitstralen naar het gebied waar de kat gaat likken. Voor een eigenaar lijkt het dan alsof de huid het probleem is, terwijl de oorzaak dieper kan liggen.
Daarnaast kan jeuk een grote rol spelen. Vlooien zijn daarbij een belangrijke oorzaak, ook als je geen vlo ziet lopen. Sommige katten reageren al sterk op één vlooienbeet. Ook mijten, huidirritatie, allergie of gevoeligheid voor bepaalde stoffen in huis kunnen ervoor zorgen dat een kat blijft likken.
Door het likken kunnen endorfines vrijkomen. Dat zijn lichaamseigen stoffen die een prettig en rustgevend gevoel kunnen geven. De kat voelt zich daardoor tijdelijk beter. Dat maakt het lastig, want het likken kan zichzelf gaan versterken. De kat likt omdat er pijn, jeuk of spanning is, maar doordat het likken even verlichting geeft, blijft ze het herhalen.
Dat betekent niet dat het onschuldig is. Een kale buik is geen gewoonte die je zomaar moet accepteren. Het is een signaal dat je kat ergens last van kan hebben.
Stress kan zeker meespelen, maar zet dat niet bovenaan. Als je meteen denkt dat het psychisch is, kun je een lichamelijke oorzaak missen. Eerst moeten pijn, blaasproblemen, urineproblemen, jeuk, vlooien en huidproblemen goed worden uitgesloten. Pas daarna kijk je verder naar spanning in huis, veranderingen, andere katten, onrust of te weinig veilige rustplekken.
Let thuis goed op het totaalplaatje. Hoe plast je kat? Hoe beweegt ze? Springt ze nog makkelijk? Eet ze normaal? Laat ze zich aanraken? Is ze veranderd in gedrag? Wordt de kale plek groter? Likt ze vooral na het plassen, na springen of juist op rustige momenten?
Gebruik niet zomaar zalf, spray of middelen op de huid. Katten likken veel op en niet alles is veilig voor katten. Ook een rompertje of kap kan hooguit tijdelijk voorkomen dat de huid verder beschadigt, maar het lost de oorzaak niet op.
Blijft je kat haar buik kaal likken, laat haar dan nakijken door de dierenarts. Zeker als er ook iets verandert in het plassen, eten, bewegen of gedrag. Hoe eerder je weet waar het vandaan komt, hoe beter je je kat kunt helpen.
Een kale buik is dus niet zomaar een kaal plekje. Het kan een manier zijn waarop je kat laat zien dat er iets niet goed voelt. Door verder te kijken dan alleen de vacht, kun je sneller ontdekken wat je kat nodig heeft.
